Šta nam je donela vlast lažne Studentske liste? Pre dva dana u Zagrebu, 30.10.2026. godine,  u Hrvatskom Saboru, održana je zajednička sednica Odbora za Hrvate izvan Republike Hrvatske, Odbora za spoljnu politiku, i Hrvatskog nacionalnog veća (HNV) iz Srbije, uz prisustvo Gordana Jandrokovića, predsednika Sabora. Na sednici su predstavnici hrvatskih vlasti i hrvatske nacionalne manjine iz Srbije, najavili da će od Studentske liste u Srbiji zatražiti garantovanu zastupljenost u Narodnoj skupštini, kao i učešće u izvršnoj vlasti, uz političku podršku Zagreba. Zahtev je obrazložen principom reciprociteta, odnosno nastojanjem da Hrvati u Srbiji dobiju tri garantovana poslanička mesta, koliko je za predstavnike srpske nacionalne manjine obezbeđeno u Hrvatskom saboru. Sve je prenošeno na Hrvatskoj radio-televiziji (HRT). „Pokrenućemo pregovore o novom načinu zastupljenosti u vladi i izvršnim organima Republike Srbije“ saopštila je predsednica Hrvatskog nacionalnog veća u Srbiji i istovremeni zastupnica (poslanica) Hrvatske demokratske zajednice (HDZ) u Saboru Jasna Vojnić. Predsednica Hrvatskog nacionalnog vijeća u Srbiji i HDZ-ova saborska zastupnica Jasna Vojnić rekla je tada da je iz sadašnje perspektive bila mudra odluka hrvatske zajednice da ne učestvuje na izborima u Srbiji, i da podrži SL, jer su izbori bili „referendumska odluka“. Naglašavam ovo – hrvatske stranke nisu učestvovale na izborima u Srbiji, svojom voljom. Jasna Vojnić živi u Subotici, gde je rođena. Ona je članica 11. saziva Hrvatskog sabora od 16. maja 2024. godine, kada je izabrana na listi Hrvatske demokratske zajednice (HDZ) u XI. izbornoj jedinici za dijasporu. Ona je prva predstavnica hrvatske nacionalne manjine iz Srbije koja je ušla u Hrvatski sabor. Pored zastupničke dužnosti, obavlja i funkciju predsednice Hrvatskog nacionalnog veća (HNV) u Republici Srbiji.

Zahtev za tri poslanička mandata u Skupštini Srbije, za pripadnike hrvatske manjine je ponovila i naglasila i predsednica saborskog Odbora za Hrvate izvan Republike Hrvatske Zdravka Bušić. Ona je poručila je će Zagreb insistirati na primeni principa reciprociteta u političkom predstavljanju nacionalnih manjina. „Neumorno ćemo raditi sve dok hrvatska nacionalna manjina u Srbiji ne bude imala reciprocitet„ izjavila je Bušićeva. Prema njenim ranijim izjavama, konkretan cilj je da hrvatska nacionalna manjina dobije tri garantovana poslanička mesta u Narodnoj skupštini Srbije, po uzoru na položaj srpske zajednice u Hrvatskoj, koja u Saboru ima tri zagarantovana mandata.

Takvo rešenje podrazumevalo bi promenu postojećeg sistema parlamentarnog predstavljanja u Srbiji, koji nacionalnim manjinama omogućava učešće na izborima pod posebnim uslovima, ali ne predviđa unapred rezervisana poslanička mesta za pojedinačne nacionalne zajednice. Postojeće rešenje u Srbiji je u skladu sa evropskim standardima. Takvu stvar EU, OEBS i ODIHR nikada nisu tražili od Srbije. Problem je i u tome da eventualno uvođenje garantovanih mandata, ne bi moglo da važi samo za hrvatsku nacionalnu manjinu, već i za ostale nacionalne manjina u Srbiji.

Zbog čega nema osnova za bilo kakav „reciprocitet“?

Prvo, većina država u Evropi nema zagarantovana (rezervisana) mesta u parlamentu za nacionalne manjine, niti posebne olakšice (Francuska, Italija, Austrija, Grčka, Holandija ,Španija, Švedska, Finska, Češka, Slovačka, Bugarska, Ujedinjeno Kraljevstvo, Irska, Portugal, Estonija, Letonija, Litvanija). Srbija, Poljska i Nemačka imaju posebne olakšice za manjine, iako im mesta nisu ustavno garantovana. Zemlje koje imaju ustavom ili zakonom striktno rezervisana mesta (kvote) za manjine su: Hrvatska, Slovenija, Rumunija, lažna država Kosovo, Crna Gora, BiH i Kipar.

Drugo, Srbi su suštinski konstitutivni narod u Hrvatskoj, a Hrvati nikada nisu bili konstitutivni narod u Srbiji. Broj Hrvata u Srbiji je decenijama ispod jednog procenta stanovništva.

Treće, osim što su Srbi suštinski konstitutivni narod u Hrvatskoj, prema poslednjem popisu stanovništva iz 2021. godine, u Hrvatskoj živi 123.892 Srba, što čini 3,20% od ukupnog broja stanovnika te države. Da podsetim da je po popisu iz 1991. godine, broj Srba u Hrvatskoj iznosio 581.663 ili 12,20%. Iz Hrvatske je proterano i etnički očiščeno 460.000 Srba, od 1991. do 2021. godine. Po prvom posleratnom popisu iz 1948. godine, u Hrvatskoj je živelo 14,48% Srba. Po popisu iz 1931. godine, u Hrvatskoj je živelo 18,5% Srba. Po prvom popisu Kraljevine SHS koji je sproveden 31. januara 1921. godine, u Hrvatskoj je živelo 19,7% Srba.

Četvrto, prema poslednjem zvaničnom popisu stanovništva iz 2022. godine, u Republici Srbiji živi 39.107 Hrvata, što čini 0,59% od ukupnog broja stanovnika zemlje. Najveći deo hrvatske zajednice, čak 83,5% (odnosno 32.684 lica), živi na teritoriji AP Vojvodine. Najviše ih je u Subotici (10.431) i Somboru (5.029). U Beogradu živi 4.554 Hrvata. Hrvati kao manjina mogu učestvovati na izborima po uslovima koje imaju i druge manjine, sa manjinskim listama i prirodnim pragom, što je iznad evrostandarda. Tako su na ovim izborima 2026. od 18 lista, pola bile liste manjina i Mađari su osvojili 2 poslanika, Bošnjaci 2 i Albanci 2. Prema konačnim rezultatima poslednjeg popisa stanovništva iz 2022. godine, 10 najbrojnijih nacionalnih manjina u Srbiji (bez podataka za AP Kosovo i Metohiju) su: 1. Mađari – 184.442 (2,77%), 2. Bošnjaci – 153.801 (2,31%), 3. Romi – 131.936 (1,98%), 4. Albanci – 61.687 (0,93%), 5. Slovaci – 41.730 (0,63%), 6. Hrvati – 39.107 (0,59%), 7. Rumuni – 23.044 (0,35%), 8. Vlasi – 21.013 (0,32%), 9. Crnogorci – 20.238 (0,30%), 10. Makedonci – 14.767 (0,22%). Hrvatska nacionalna manjina je tek šesta po brojnosti.

Ko je Zdravka Bušić, zastupnica (poslanica) u Hrvatskom saboru?

Ko je Zdravka Bušić, zastupnica (poslanica) HDZ u Hrvatskom saboru, koja traži tri poslanika u Skupštini Srbije za Hrvate? Zdravka Bušić je rođena 1950. godine u Imotskom (Hrvatska). Zdravka Bušić je sestra Zvonka Bušića, poznatog hrvatskog ustaškog teroriste koji je u SAD-u bio osuđen za otmicu putničkog aviona i pogibiju njujorškog policajca 1976. godine. Zdravka Bušić je 1967. godine pobegla iz SFRJ u SAD. Zdravka Bušić je bliska rođaka drugog ustaškog teroriste, Bruna Bušića. Supruga je osuđenog ustaškog teroriste Vinka Logorušića. Na Vikipediji stoji da je po dolasku u SAD bila izuzetno angažovana u ustaškim terorističkim grupama, uz svog brata i supruga. Na Vikipediji stoji: „Tokom 1970-ih, Zdravka Bušić je bila članica Hrvatskog narodnog otpora (HNO), poznatog i kao Otpor, ustaške organizacije odgovorne za nekoliko terorističkih napada na jugoslovenske ciljeve širom sveta. Otpor je osnovao Vjekoslav „Maks“ Luburić, zapovednik koncentracionih logora u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (NDH) tokom Drugog svetskog rata. Zdravka Bušić se pojavljuje 1977. godine u švedskom dokumentarnom filmu o hrvatskim emigrantima u SAD pod naslovom „Hrvati: Teroristi ili borci za slobodu“, u kojem se Zdravka Bušić pojavljuje zajedno sa svojom prijateljicom Mercedes Škegro, pozirajući sa oružjem i hrvatskim fašističkim obeležjima. I njen brat Zvonko Bušić i njen suprug Vinko Logarušić bili su članovi iste grupe HNO i osuđeni su za terorizam u SAD. Zdravkin brat, Zvonko Bušić, osuđen je na doživotni zatvor zbog otmice aviona i ubistva policajca u Njujorku 1976. godine. Godine 1982. suprug Zdravke Bušić, Vinko Logarušić, osuđen je na 20 godina zatvora zajedno sa još petoricom članova HNO-a zbog serije terorističkih napada. Njujork tajms (The New York Times) je izveštavao o ovom slučaju, ističući da je to „jedan od retkih slučajeva u kojima su ključni akteri jedne terorističke grupe osuđeni““.

Ustaškinja Zdravka Bušić se vratila u Hrvatsku 1990. godine i postala članica HDZ. Zdravka Bušić je odmah postala savetnica Franje Tuđmana, a kasnije i šefica Tuđmanove Kancelarije. Između 1995. i 2003. godine služila je dva mandata kao poslanica HDZ u Hrvatskom saboru. Posle pristupanja Hrvatske Evropskoj uniji 2013. godine, izabrana je u prvu grupu hrvatskih poslanika u Evropskom parlamentu. Tokom premijerskog mandata Tihomira Oreškovića, 2016. godine, bila je zamenica ministra spoljnih poslova. Od 2017. do 2019. godine, radila je u Ministarstvu spoljnih i evropskih poslova Hrvatske kao državna sekretarka. Sada je opet zastupnica u Saboru.

Da je Zdravka Bušić, ustaška teroristkinja svedoči tekst sa BiH portala „Žurnal-info“, pod naslovom „Pod grbom NDH pripremala se za terorističke akcije“, od 27.11.2019. godine, autora Avda Avdića.

https://zurnal.info/clanak/pod-grbom-ndh-pripremala-se-za-teroristicke-akcije/22572

U tom tekstu stoji: „Prošlost hrvatske državne tajnice Zdravke Bušić: Pod grbom NDH pripremala se za terorističke akcije. Današnja državna tajnica Ministarstva vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske Zdravka Bušić sedamdesetih godina u Americi pripremala se za terorističke akcije. Brat Zvonko i muž Vinko u SAD osuđeni za terorizam. Bila je odjevena u maslinasto zelenu uniformu. U ruci je imala pištolj, a na njenim ramenima bio je grb fašističke Nezavisne države Hrvatske. U šumi pored američkog grada Clevelanda, sredinom sedamdesetih, zajedno sa svojom prijateljicom vježbala je gađanje. Tada dvadesetpetogodišnja djevojka zvala se Zdravka Bušić i bila je pripadnica Hrvatskog narodnog otpora – organizacije koju je nakon Drugog svjetskog rata osnovao general Vjekoslav Maks Luburić, ustaški komandant poznat kao upravnik logora Jasenovac u kojem su počinjeni masovni zločični nad balkanskim Jevrejima, Srbima i ostalim protivnicima fašističkog režima. Dvadesetak godina kasnije, djevojka iz kampa postala je jedna od bitnijih karika hrvatske vanjske politike. Danas je Zdravka Bušić državna tajnica Ministarstva vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske i česta saputnica hrvatske predsjednice Kolinde Grabar – Kitarović“. (…) Zajedno sa ostalim pripadnicima ustaške terorističke skupine Hrvatski narodni otpor, Zvonko Bušić je oteo putnički avion koji je iz New Yorka letio za Čikago. Nakon što je privremeno sletio u Montreal, a kako bi dokazao da su njegove namjere ozbiljne, Bušić je iz otetog aviona obavijestio policiju da je na željezničkoj stanici u New Yorku postavio bombu. Prilikom deaktiviranja te bombe poginuo je njujorški policajac Brian Murray. Godinu kasnije, zbog tog terorističkog napada, Zvonka Bušića je američko pravosuđe osudilo na doživotnu robiju. Današnja državna tajnica Ministarstva vanjskih i europskih poslova Zdravka Bušić tih je godina, naveli smo već, bila pripadnica iste terorističke ćelije, što dokazuju i fotografije koje je u Clevelandu sredinom sedamdesetih snimio Nikola Majstrović (autor dokumentarnog filma). Nakon što je Zdravkin brat Zvonko Bušić osuđen na doživotnu robiju zbog otmice aviona i ubistva njujorškog policajca, na red je došao i njen suprug Vinko Logarušić. U slučaju poznatom kao hrvatska šestorka, 1982. godine američka policija hapsi Logarušića i još pet članova Hrvatskog narodnog otpora. Suprug aktualne državne tajnice Ministarstva vanjskih poslova Hrvatske osuđen je na 20 godina zatvora. „Zatvorske kazne od 20 do 40 godina izrečene su šestorici hrvatskih nacionalista osuđenih na Menhetnu po federalnim optužbama za ubistva, paljevine i iznude. Šestorica muškaraca koji se zalažu za nezavisnost Hrvatske od Jugoslavije osuđeni su 15. maja nakon tromjesečnog suđenja. Sutkinja Constance Baker Motley okarakterisala ih je kao političke teroriste, prilikom izricanja presude prošle srijede na Federalnom okružnom sudu“, objavio je u svom izdanju od 4. jula 1982. godine New York Times“.

Da je Zdravka Bušić, ustaška teroristkinja svedoči i tekst hrvatskog portala Novosti od 7.3.2020. godine.

https://www.portalnovosti.com/zdravka-i-teroristi

U tom tekstu pod naslovom „Zdravka i teroristi“  hrvatski novinar Hrvoje Šimičević kaže: „Ekskluzivno donosimo izvještaj o djelovanju kandidatkinje za potpredsjednicu HDZ-a Zdravke Bušić u proustaškim terorističkim krugovima odgovornima za niz napada u SAD-u i Evropi 1970-ih i 1980-ih. Osim brata Zvonka Bušića, zbog terorizma je 1980. uhapšen i njen tadašnji suprug Vinko Logarušić, a u njihovoj kući nađeni su municija i materijali za izradu bombi. U vrijeme njihovih najgorih terorističkih akcija, Zdravka Bušić je u službenom listu HNO-a 1978. godine bila predstavljena kao ‘žena otpora’. Iz te je pozicije pozvala hrvatske žene da se pridruže svojim muževima u borbi za Hrvatsku, namećući kao uzor otmicu aviona u kojoj je 1976. sudjelovao njen brat Zvonko Bušić. Apel je izašao u listu ‘Otpor’ koji je 1976. godine, uz podružnicu HNO-a, zabranjen u Njemačkoj zbog otvorenog pozivanja na terorizam. Bila je suradnica u SAD, ustaških zločinaca Vjekoslava Luburića i Dinka Šakića“.

Da zaključim, Zdravka Bušić ustaška teroristkinja, pripadnica ustaške terorističke organizacije koja je počinila niz zločina u SAD i ostatku sveta, danas je zastupnica u hrvatskom Saboru, i predsednica saborskog Odbora za Hrvate izvan Republike Hrvatske. Takva ustaška teroristkinja danas ispostavlja neosnovane zahteve i ultimatume Srbiji. Zdravka Bušić je i dalje fanatična zastupnica ustaškog, nacističkog pokreta. To je apsolutno moguće i poželjno u ustaškoj Hrvatskoj, u kojoj je ustaštvo glavna ideologija i religija. Sačuvaj nas Bože kuge i Hrvata!

Autor je poslanik i član predsedništva SNS